Odcinek 4
System Beta 1

-Uwaga! A to co? Ktoś się spóźnił! Widać przerobiony statek Krogharcki podpisany System Beta 2! Wystartował z zawrotną prędkością i właśnie doleciał do korytarza podprzestrzennego.
Rzeczywiście, System Beta 2 nie próżnował i wkrótce był już w połowie trasy. Spóźnili się „trochę”, ale nadal mieli szansę – ze względu na szybkość statku. Aby statek był jeszcze szybszy, załoga wywaliła część rupieci z niego. Po chwili wyprzedzili Armachów, Googali, Wikanów i parę innych ras. Po chwili zauważyli ruszający z miejsca tuż przed linią mety statek System Beta 1.
-Co jest… – krzyknął Patryk. Jednak nie mogli tracić czasu, nadal mieli szansę na wygraną. A przynajmniej na trzecie miejsce, gdyż pierwsza była Niezależna wspólnota, drudzy byli Kroghartowie.
-Szybciej, szybciej… – jęczał Opse.
Patryk zamknął oczy. Wiedział już, że przejechali linię mety, jednak nie chciał wiedzieć, czy wygrali z System Beta 1, czy nie. I tak po chwili to usłyszał.
-Mamy już wyniki! Pierwsze miejsce – Niezależna Wspólnota na statku „Kosmiczny Podróżnik”. Wygrywają plany nowych statków i tysiąc kredytów! Dalej byli Kroghartowie ze statkiem „Pyerhanosem”. Wygrywają plany nowych statków i 750 kredytów! Na trzecim miejscu razem byli System Beta 1 i System Beta 2. Oni wygrywają plany nowych statków i pięćset kredytów. Dziękujemy za uwagę i pozdrawiamy!
-Ufff… – wzdechnął Googal. Była to pierwsza jego próba pilotowania statku. A jakimś cudem załoga wygrała.
-Zwiewamy! – krzyknął nagle Syntezowiec, który zauważył, że załoga Systemu Beta 1 chce się z nimi połączyć.
-Co? – spytał Patryk, lecz Opse od razu puścił gaz do dechy i zniknęli z widoku.

-Co robisz? – spytał Matek, patrząc na to, co robi Patryk.
-Próbuję tworzyć własną broń – odparł.
-To tobie fazery nie wystarczą?
-Fazery to jedno, ale można chyba zrobić broń z zupełnie innym zastosowaniem… Nie? Na przykład, teraz robię Pistolet Plazmowy. Potem może będę robił Karabin Rakietowy.
-Karabin Rakietowy?
-Rakiety są dosyć mocne, nie? A z tą techniką co teraz jest to można całkiem niezłe rzeczy zrobić. Poza tym 78-24 mi pomaga w robieniu sprzętu. – przyznał się Patryk.
Po chwili jednak statek oberwał. Cała załoga podniosła się na nogi prócz Opse, który musiał pilotować.
-Kragowie atakują! – krzyknął Googal – A to Basady!
-Basady? – spytał z ciekawością Patryk.
-Lepiej, żebyś nie wiedział co to jest. – odparł kierowca.
System Beta 2 robił szybkie uniki pocisków. Po chwili jednak zauważył, jak statek Kroghardzki również dostaje. Okazało się, że Niezależna Wspólnota chciała wyniszczyć obie strony.
-A niech ich diabli wezmą! – krzyknął ze złością 78-24.
Po kilku minutach unikania pocisków zauważyli nadlatujący statek System Beta 1, który zatrzymał na chwilę statek Kroghardzki i Niezależnej Wspólnoty, dając im możliwość ucieczki.
Kilka minut ciszy. Po chwili jednak Wikanin się odezwał:
-A może im podziękujesz?
Patryk się chwilę zastanawiał, ale po chwili się połączył.
-Tu Patryk Machieniowski, kapitan statku System Beta 2. Chcieliśmy podziękować wam za pomoc w ucieczce.
-Widzę, że zbrzydło Ci bycie Kroghartem. Dlaczego? – odezwał się głos kobiety.
-W sumie to oni zaczęli. Chcieli mnie zaatakować, ale w końcu uciekłem. Chociaż ożywienie zawdzięczam im.
-A ta nazwa statku to co to ma niby być? Myśleliśmy, że znów jakaś podróba.
-Errrr… Jesteśmy chyba waszymi przyjaciółmi, nie? Poza tym ja sam pochodzę z Ziemi. I w końcu dobrze znam Matthewa i Toma.
-Ach… Dobrze, koniec transmisji! – po chwili się rozłączyli, a statki odleciały. System Beta 2 poleciał w stronę najbliższej stacji, gdzie można było naprawić statek i wykorzystać jakoś te plany, wygrane w wyścigach. Oraz by dokupić działa do statku, których System Beta 2 praktycznie nie miał. Po wykonaniu tych wszystkich czynności statek odleciał.

System Beta 2

ODCINEK 3
Stacja wydarzeń

Pewien statek Kroghardzki wleciał do stacji. Stacja przypominała grzybka. Poza częścią grzybową był trzon podzielony na dwa wystające części statku, w których najwięcej się działo. Były to dwa duże pomieszczenia, nie większe od grzybka, podzielone na 4 małe pokoiki w rogach, reszta to było targowisko. Przy każdym pomieszczeniu na zewnątrz było w każdym rogu lądowisko. Załoga każdego statku otrzymywała mały pokoik na różne przedmioty. Po chwili ze statku wyszedł chłopiec. Wyglądał na b. głodnego, jednak trzymał w ręku portfel, co oznaczało, że najprawdopodobniej udaje się do sklepu spożywczego.
Patryk oczywiście udał się tam, po czym zamówił tyle jedzenia, ile tylko było w sklepie. Wszystkiego i tak nie zjadł, więc resztę postanowił zachować jako zapasy na statku, po czym udał się w poszukiwaniu załogi na statek.
Po jakimś czasie doszedł do pewnego miejsca, które było zapewne centrum stacji. Tu więc postanowił poszukać ludzi do swojego statku. Po chwili jednak jakiś Kroghart wskazał go palcem i zaczął go gonić wraz ze swoim (najprawdopodobniej) kumplem. Patryk obejrzał się…
- Co jest…? – wykrzyknął po czym zaczął uciekać.
Biegł przez różne pasaże i place. Skręcał w boczne drogi, koło sklepu ze sprzętem na statek, różnych restauracji i nie tylko. Po chwili się zderzył z jakimś chłopcem. Trzymał w ręku zapiekankę i obaj się upaćkali ketchupem i warzywami. Patryk się oblizał, jednakże po chwili przypomniał sobie, że go gonią Kragowie.
- Patryk? Co Ty tu… – zaczął nieznajomy. Patryk jednak po chwili wyłapał jego głos i rozpoznał. Był to głos Matthewa! Wcześniej w końcu nie mógł, gdyż był cały upaćkany zawartością zapiekanki.
- Kragowie mnie ścigają, pomóż mi! – wykrzyknął chłopiec.
- Może rzucę ich tą zapiekank… a raczej tym co z niej zostało.
Po chwili Patryk znowu dostrzegł dwóch Kragów ścigających jego. Zaczęli więc znowu obaj uciekać, dopóki nie zostali przeteleportowani na pokład System Beta 1.
- A Ty co tutaj robisz? – spytała kapitan statku.
- Kroghartowie chcieli mnie zabić, ledwo uciekłem tym statkiem tutaj. Potrzebuję pomocy! – wykrzyknął Patryk zdyszany.
Załoga statku więc się uzbroiła w fazery. Gdy kosmici weszli na pokład, fazery już były wycelowane w ich stronę.
- Oddajcie nam Patryka. Musi dostać karę za swoją zbrodnię. – powiedział jeden z Kragów.
- Nie możecie zostawić go? On nie należy do Waszego społeczeństwa… a jak będziemy musieli to usuniemy mu kragowskie DNA. – powiedziała kapitan.
- A co mnie obchodzą te głupoty? Masz jakieś ostatnie życzenie? – spytał drugi i zaczął celować broń w stronę Anii.
- Ja? Nie trzeba. – ustawiła fazer na ogłuszanie i strzeliła w niego.
Po chwili padł na ziemię. Patryk szybko wziął jego broń i strzelił w drugiego Kraga. Ten padł martwy. Potem Ania wzięła jakieś urządzenie, którym wypuściła wiązkę czerwonego światła w chłopca. Po chwili mu znikło Kroghardzkie DNA.
- Dzięki za pomoc – odparł Patryk, pożegnał się z Matthewem i Tomem i wrócił szukać załogi. Odchodząc, widział startujący statek.
Patryk, i załoga, która się składała z Wikianina, Syntezowca i Googala, istoty wyglądającej na czarnego robaka z białymi skrzydłami, na końcu których znajdowały się czarne dłonie. Wikianin nazywał się Matek, Syntezowiec 78-24 a Googal Opse. Po chwili rozpoczęli dyskusję jak nazwać statek Kragów.
- Latająca Biel? – spytał Syntezowiec. Wikianin się lekko zaśmiał.
- Wszyscy się będą z takiej nazwy śmiać. Może Badacz Wszechświata?
- Dziwnie brzmi. – odpowiedział Patryk – za to ja już znalazłem nazwę statku. Co powiecie na „System Beta 2″?
- Może być – odparł Opse – jednak czemu „2″?
- Bo już istnieje chyba System Beta 1, nie? – odpowiedział Matek jak gdyby nigdy nic.
- Istnieje?! – spytał ze zdziwieniem Googal.
- Tak, istnieje. Nawet mamy z nimi sojusz – powiedział 78-24. My jako syntezowcy, oczywiście.
- Ja nawet znam ich załogę – odparł Patryk – znam przynajmniej dobrze dwóch ludzi z tego statku.
Po chwili nastąpiły przydziały. Patryk został oczywiście kapitanem. Syntezowiec oficerem technicznym, Wikianin oficerem taktycznym a Googal pilotem.
Potem zaczęli przerabiać statek. Zmienili interfejs, gdyż nie można było zrozumieć za bardzo Kroghardzkich znaków (które tylko mniej więcej rozumiał Patryk). Na zewnątrz nie było gorzej. Wyglądał prawie identycznie jak statek Matthewa i Toma, jedynie jego wygląd był trochę inny i napis – pisało bowiem „System Beta 2″, a nie 1.
Googal po chwili przybiegł z jakimś plakatem w ręku.
- Zobaczcie co tu pisze – zaczął mówić Opse – tu piszą o jakichś wyścigach. Może dokupimy za jakąś resztę pieniędzy lepszy napęd i zgarniemy całą forsę?
- Tak, tylko że nie zdążymy – odparł Wikianin.
- Mimo wszystko mamy szansę na wygraną – odpowiedział 78-24.
Tak więc kupili lepszy napęd. Załoga w końcu weszła na pokład i odleciała.

System Beta 2
Odcinek 2
Utracona Wolność

Podczas czekania na resztę załogi Bgrebagh wytłumaczył Patrykowi czemu go uratowali.
- Skanery wykryły Ciebie jako pół-Krogharta, pół-człowieka. – mówił kosmita – Potraktowaliśmy więc Ciebie w połowie jako Krogharta, czyli że nie zginiesz z naszych rąk, jak to robimy z innymi których prowadzimy na tą planetę. Ale będziesz musiał się dostosowywać do naszych poleceń.
- Ummm… Ok – odparł Patryk.
- Będziesz nam pomagał w szukaniu bryły religijności. Mamy już takich trzy z dziesięciu: Bryły światła, metalu i wirtualności. Mają one ogromną moc, i właśnie dzięki nim rozwinęliśmy się tak jak teraz widzisz.
Chłopiec rozejrzał się. Rzeczywiście mieli naprawdę wielki postęp w nauce. Nie musiał nawet wyglądać zza wagonika, by to stwierdzić.
Statek miał już wystartować, gdy rozległ się pisk.
- Oho, dostaliśmy nową wiadomość – powiedział Kroghart. Kosmita mruknął i na ekranie pojawiło się pewno dziwnych znaków. „To pewnie ta wiadomość” – pomyślał Patryk.
Po chwili znowu coś powiedział w swoim języku i na ekranie pojawiła się postać jakiejś kobiety. Na początku Krag coś zaczął mówić, lecz po chwili dziewczyna jej przerwała:
- Ja nie rozumieć Wasz język, proszę Wy mówić w nasz język bo u nas nie działać translator.
- My proponować Wam pomoc z Ziemią jeśli Wy nie odebrać nam nasz Patryk. Proszę Wy to przemyśleć i naprawić uniwersalny translator.
Huh? Czemu oni chcą mnie zatrzymać? Wolę być wśród ludzi. Przynajmniej plusem jest to że uratują Ziemię.
- Ja zgadzać się na takie warunki. Jednak chciałabym jeszcze go zobaczyć zanim wy go wziąć. – odpowiedziała kobieta.
Po chwili Patryk przeteleportował się do wahadłowca. Gdy tylko się na nim znalazł, zobaczył znajome twarze – Matthewa i Toma.
- Matthew? Tom?! Co wy tutaj robicie? – zaczął wypytywać chłopiec.
Zaczęli opowiadać o tym, co się działo podczas jego nieobecności. To, jak przerobili statek na System Beta 1, jak znaleźli Anię i Karolinę, jak Makintoszowie ich więzili, uciekli od nich i pokonali, o tym jak zdobyli nowy statek przerabiając go znowu na System Beta 1 i wiele, wiele innych rzeczy. Patryka najbardziej zaciekawiła przygoda z Syntezowcami. Wydawało mu się, że kiedyś coś słyszał o nich.
- Ja z kolei zostałem zabity przez wielkiego ślimaka… Poparzył mnie śluzem. Potem Kragowie mnie ożywili i oto tu jestem. Teraz pracowałem na ich okręcie badawczym, mającym za zadanie znaleźć ich następny kamień religijny. Mają już takich trzy, nadali im nawet różne nazwy np. bryła światła. Wierzą w to, że każdy z tych kamieni daje im niewiarygodną moc.
W końcu Patryk już musiał wracać. Pożegnał się z kolegami i wrócił na statek.
Po dwóch dniach pracy na statku wreszcie dotarto na Ziemię wraz z innym statkiem Kroghartów i Systemem Beta 1. Patryk w tym czasie spał. Po chwili poczuł jakiś wstrząs na statku.
- Co do…? – już miał powiedzieć Patryk.
Po chwili się dowiedział od kompanów że zastosowali ingerencję temporalną. Patryk chciał jeszcze zobaczyć Ziemię ale musieli już odlatywać.

Patryk nic nie jadł od dnia, w którym się obudził w kapsule. W końcu miał przed sobą śniadanie, ale niezbyt apetycznie wyglądające.
- Jedz – zachęcił go jeden z Kroghartów.
Szczerze mówiąc, śniadanie wyglądało jak parę kozich bobków ułożonych w piramidkę, polanych jakimś sosem podobnego koloru.
- Fuuuj! – krzyknął Patryk z obrzydzeniem – nie zjem tego nawet jeżeli miałbym umrzeć z głodu!
- JEDZ! – krzyknął Bgrebagh, który był jednocześnie kapitanem statku – JEDZ ALBO WYNOŚ SIĘ STĄD!
Patryk nie mógł nic na to zaradzić i zaczął jeść. Tylko jednak wziął jeden kęs do ust a już zaczęło mu się zbierać na pawia. Kapitan więc postanowił go zamknąć w pokoju i nie wypuszczać.
Chłopiec przez kolejne 2 dni kłócił się o byle co z kapitanem. W końcu ten nie mógł wytrzymać i zakradł się do pokoju Patryka gdy ten spał. Gdy już miał zadać cios, chłopiec się obudził, a z tyłu było słychać jednego z Kroghartów:
- Kapitanie, trzeba naoliwić silnik! Ups…
Ostatnie słowo się wydobyło kiedy zobaczył co się dzieje.
- Wynoś… Się… STĄD! – wykrzyknął zdenerwowany Bgrebagh.
- Pamiętaj kapitanie, że nie możemy go w ogóle skrzywdzić! Jedynie możemy to zrobić w awaryjnych sytuacjach…
- Ja już JEGO uważam za awaryjną sytuację! – wrzasnął i obrócił się w jego stronę. Tymczasem Patryk sobie przypomniał o nożu którego używał jeszcze wtedy, gdy walczył z wilkami. Postanowił go wykorzystać. Wyciągnął go szybko i dźgnął go w szyję Kraga.
- Jeszcze się… – szepnął Bgrebagh, po chwili padając martwy na podłogę. Kosmita stojący w drzwiach stał osłupiały, jednak po chwili się ocknął i wybiegł z pokoju. „Chce chyba powiadomić resztę” – pomyślał Patryk, który po chwili wyciągnął broń z martwego ciała i zaczął za nim biec.
„Mam szczęście, że ich jest jeszcze tylko dwóch… Albo i nie mam.”
Dobiegł do mostku. Stało tu dwóch kosmitów z fazerami namierzonymi w stronę chłopca.
- Oł… – krzyknął, biorąc jedną z metalowych skrzyń i osłaniając nią pociski wymierzone w jego stronę. W końcu rzucił tą skrzynią, jednego kosmitę ogłuszając. Drugi z kolei upuścił fazer. Patryk zaczął biec w stronę broni, lecz kosmita też był szybki. Obydwoje chwycili ją w tej samej chwili, próbując wyrwać ją drugiem z ręki. W końcu Krag wziął drugą dłoń próbując drapnąć chłopca. Ten się cofnął i kosmita znowu zaczął namierzać w niego fazerem.
- Masz jeszcze jakieś życzenie na pożegnanie?
Jednak Patryk nie słuchał go. Schylił się szybko, a kosmita wystrzelił nie trafiając w cel. Wiązka zacząła się odbijać od ścian i ekranów, aż w końcu trafiła w kosmitę. Ten zastygł nieruchomo.
W końcu nastolatek stał na mostku wiedząc, że jest sam na statku, zabił właśnie trzech kosmitów, nie ma jedzenia i jest cały zmęczony. Postanowił więc skierować statek na najbliższą stację.

System Beta 2
Odcinek 1
Przebudzenie

Kiedyś Ziemia została zaatakowana przez kosmitów… Jednak pięciu ludzi przeżyło i postanowiło ją uratować z ich rąk. Z pomocą Wikan i Kroghartów udało im się odeprzeć ich atak. Do grupy ludzi, którzy przeżyli zaliczał się również jeden chłopak… Nazywał się Patryk. Patryk Machieniowski. Pochodzący z Polski, lecz równie dobrze znający angielski. Będąc w grupie z Tomem Johnsonem, Matthewem Grayem oraz chwilowo z Anastazją Verdaną uciekł z planety Ziemi statkiem Makintoszów, kosmitów którzy napadli na Ziemię. Po niespodziewanym ataku statek rozbił się na nieznanej planecie, gdzie Patryk postanowił się rozejrzeć w poszukiwaniu jedzenia. Po niemiłym spotkaniu z ślimakiem i strzałem w jego stronę został poparzony śluzem i zabity.
Jednak co się stało dalej?
Patryk został cały rozszarpany przez nieznane istoty żyjące na tej planecie. Po jakimś czasie na tą planetę przylecieli Kragowie w poszukiwaniu pewnego przedmiotu i zabrali ciało Patryka, które potem ożywili.

- Gdzie… Ja jestem? – szepnął Patryk otwierając powoli oczy.
Znajdował się w półprzezroczystej kapsule w pomieszczeniu podobnym do labolatorium. Na biurkach leżały probówki, notatki, komputery i tak dalej. W pewnym momencie jeden z Kroghartów wszedł do pomieszczenia. Widząc żywego Patryka, coś zaczął gadać w nieznanym języku jednak widząc, że chłopiec nie rozumie, postanowił włączyć translator który miał ze sobą w przenośnej konsoli. W końcu powiedział:
- Witaj chłopcze na Kragahanie, planecie Kroghartów!
Patryk zaczął dziwnie na niego patrzeć. Kosmita miał niebieską skórę, na palcach miał grube, lecz dobrze naostrzone pazury, czerwone oczy, czułki zamiast uszu i stopy podobne do dłoni.
- Errrr… Cześć. – odpowiedział nieśmiało chłopiec.
Kroghart wpisał coś na konsoli i kapsuła się otworzyła.
- Kim jesteś? Gdzie ja jestem? Gdzie Matthew i Tom? – zaczął wypytywać kosmitę.
- Jestem Bgrebagh, jeden z naukowców i odkrywców Kragahanu. Znajdujemy się w głównym labolatorium istot żywych. Ja i paru innych Kragów znaleźliśmy Ciebie martwego na planecie Gharioy. Zabraliśmy Ciebie i ożywili właśnie w tym miejscu.
- Bgre-co? Jak wy wymawiacie te wyrazy?! – spytał się ze zdziwieniem Patryk.
Kosmita nie odpowiedzał, jedynie się uśmiechnął i zaczął coś wpisywać na konsoli. Patryk uważnie się temu przyglądał. W pewnym momencie Bgrebagh spytał się Patryka:
- Skąd pochodzisz?
- Z Ziemi.
Kroghart znowu zaczął coś wpisywać. Po chwili powiedział:
- Choć za mną.
Bgrebagh wychodził z sali. „Dziwni Ci kosmici…” – pomyślał Patryk i zaczął podążać za Kroghartem.
Podążali przez korytarze aż w pewnym momencie doszli do czegoś w rodzaju wagoniku. Był złożony z szyb ustawionych na trzech ścianach i suficie oraz podłoża i drzwi z metalu podobnego do tytanu tyle że lżejszego i bardziej wytrzymałego. Przy drzwiach były jakieś klawisze i ekranik – Bgrebagh coś wpisał i wagonik ruszył. Co najdziwniejsze, wagonik się poruszał w powietrzu! Po chwili kolejka wyleciała z budynku, gdzie widać było praktycznie całe miasto, a w oddali góry. W powietrzu unosiło się miliony takich wagonów. Nie było ulic na dole, ale za to były różnego rodzaju rury, kable i chodniki, po których chodzili Kroghartowie noszący różnego rodzaju narzędzia. Po jakimś czasie kolejka doleciała do celu – lotniska. Stały na nim różnego rodzaju i różnej wielkości statki kosmiczne.
- My polecimy tym – powiedział kosmita wskazując na jeden ze statków. Był on cały biały, miał 2 mniejsze działa, 2 trochę większe, przypominające działa obrotowe oraz jedno jeszcze większe. Z boku statku stał czerwony, niezbyt zrozumiały napis. Na górze można było dojrzeć znaczek, na którym widniało 10 różnego koloru kół. Patryk obejrzał się jeszcze do tyłu i wszedł do statku.